Anlayacaksın

Parıltılı bir Başkent'in lacivert karanlığında,
Aç pencereni bak göklere, çoban yıldızını göreceksin.
Sen tatlı bir uyku beklerken sıcak yatağında,
Sana gönderdiğim aşk melekleriyle konuşacaksın.
Sevda şarkılarını ay ışığında mırıldandığında,
Yıldızlardan sesinin bana döndüğünü hissedeceksin.
Gülistanıma ektiğim aşk tohumlarında,
En güzel çiçeklerden taçlar bulacaksın.
Yokluğumda kan ter içinde gördüğün her düşünde,
Senin için yaptığım en güzel bestelerimi duyacaksın.
Seni, beni,
biz yapacak sır için elindeki çiçeğin tacından,
Sabırla kopara kopara sonunda seviyor diyeceksin.
Sımsıcak bir tebessümle beklediğin her gününün,
Ondört Şubat sevgililer günü olmasını isteyeceksin.
Seni seviyorum diyebilmenin hazzını yaşarken,
Dikeni alınmış taze bir gül goncası bekleyeceksin.
Bir gün gelecek bekliyorum, diliyorum, sevgiçelenim,
O zaman sevmekle acımak arasındaki farkı öğreneceksin.
Belki de sana olan büyük ve ölümsüz aşkımın manasını,
Ak düşmüş saçlarınla, mezar taşıma bakıp anlayacaksın.

Sen Sen Sen

Bir dagbasi yalnizligi yasiyorum yeniden,
Dagbasi yalnizligi ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter..
Huzur ellerinin güzelligidir.
Gözlerin karsimda mutluluk denizi.
Her sabah soframizda ekmegimizi
Sen bölsen yeter..
Yüregim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumani gibi gözlerime her aksam
Sen dolsan yeter..
Bende çaresizlik sonsuz kördügüm.
Bende sabir sende naz..
Gündüzünden vazgeçtim düsümde biraz
Bir yüz görümlügü sen olsan yeter..
Duymasa da hiç kimse sâir gönlümün,
Sende karar kildigini...
Ve içimin serha serha yarildigini,
Sen bilsen yeter..
Bir gün duysan bittigimi, tükendigimi..
Çikip gelsen uzaklardan korkulu ürkek..
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Egilsen yeter...